oostenrijk

Nieuwe deur openen

Een nieuw jaar is weer begonnen en dit wordt een jaar met de nodige veranderingen. De grootste verandering wordt het feit dat ik na 23 jaar in maart opeens weer burger ben. Helaas houdt mijn jongensdroom dan op en moet ik afscheid gaan nemen van mijn werk bij de politie. Maar waar er deuren sluiten gaan er ook weer deuren open, hoor ik veel mensen tegen mij zeggen!

Deuren gaan niet vanzelf open en ik zal deze zelf moeten doen. 2017 was een jaar van berusting, het ontwikkelen van een positieve kijk op mijn PTSS. Wat kan ik niet en wat kan ik nog wel? Waar vind ik rust en wat maakt mij gelukkig? In 2017 kwam ik erachter dat ik heel veel behoefte aan rust en stilte nodig heb. De rust en stilte vond ik in Zweden en Oostenrijk, oorverdovende stilte mag ik wel zeggen. Het op een grote rots midden in de wildernis van Zweden zitten en me beseffen dat er buiten de wind en de vogels om mij heen, totaal geen storende geluiden zijn. Door deze rust werd mijn PTSS niet geprikkeld en voelde ik mij voor het eerst sinds vele jaren weer echt gelukkig, een gevoel die me de nodige tranen van geluk heeft opgeleverd.

In 2016 heb ik geprobeerd een deur te openen. Na een toelatingsexamen bij Nederlands beste fotografie opleiding, werd ik aangenomen op de vakopleiding van de Fotoacademie in Amsterdam. In fotografie ligt mijn passie en kan daar heerlijk mijn hoofd mee leeg maken. Helaas bleek ik te vroeg in mijn herstelproces een nieuwe deur te hebben geopend. De opleiding kostte, hoewel ik er maar één dag in de twee weken heen ging, mij geestelijk te veel energie. Ik kon alleen nog maar aan foto’s en opdrachten denken en raakte daardoor weer steeds dieper in de donkere krochten van mijn PTSS verzeild! De opleiding heb ik na drie maanden vaarwel moeten zeggen, de maanden daarna heb ik het gevoel van falen gehad, ook dit kon ik dus niet! Gelukkig drongen de woorden van mijn vakdocent Milan Gies pas later goed tot mij door. “Met of zonder academie, jij komt er wel!” waren zijn mooie woorden bij het afscheid nemen van mijn klas.

Na lang na te hebben gedacht, alle voors en tegens te hebben afgewogen, ga ik een nieuwe deur openen. Wat deze nieuwe doorgang mij gaat opleveren weet ik nog niet, maar het wordt een combinatie van het opzoeken van stilte en deze stilte vast te leggen in woord en beeld. In maart ga ik samen met mijn buddyhond Jinke, mijn camera en pen en papier, aan een reis naar zuid Europa beginnen. Drie weken ga we naar Spanje om daar op zoek te gaan naar de stilte die ik ook in Zweden en Oostenrijk heb mogen ervaren.

Om mijzelf geen druk op te leggen ga ik na de reis bekijken wat ik met alle verhalen en foto’s ga doen.  Het zou zo maar eens mijn derde boek kunnen gaan opleveren.

Kaiserschmarn

In september van dit jaar ben ik samen met mijn vrouw naar Oostenrijk gegaan om samen met een vriend en vriendin heerlijk in de bergen te wandelen.

Voor ons was het de eerste keer in de zomer dat we daar waren en wat een heerlijk land is Oostenrijk. Geen stress, geen drukte en geen prikkels. Thuis word ik door de vele geluiden om mij heen zeer gestrest en bij teveel van deze externe prikkels gaat mijn uitknopje om en kan ik ter plekke in slaap vallen. Maar in Oostenrijk voel ik geen stress en word ik weinig geprikkeld en zit dan voor mij doen goed in mijn vel.

Op één van onze wandelingen kwamen we aan bij Lackenalm en het restaurantje van boer Anton. Voor het eerst heb ik daar Kaiserschmarn gegeten en volgens ingewijden de lekkerste van Gerlos en omstreken. Kaiserschmarn kan je een beetje vergelijken met onze poffertjes alleen vele malen lekkerder, maar ook vele malen machtiger dan onze poffertjes. Als je je bordje leeg eet dan heb je voor de rest van de dag genoeg gegeten.

Nu ben ik thuis de kok en heb best wel lol in de keuken. Ik maak graag lekkere dingen en een uitdaging ga ik hiervoor niet uit de weg. Vandaag was ik alleen thuis omdat mijn vrouw avonddienst had en toen schoot mij die heerlijke Kaiserschmarn van boer Anton weer te binnen en wist gelijk wat ik vanavond zou gaan eten.

Van onze vrienden hadden we een recept voor goede Kaiserschmarn gekregen en na even zoeken kon ik deze vinden.

Mij goed aan het recept gehouden en na een half uurtje stond daar mijn eigen Kaiserschmarn op tafel en ik moet zeggen, Anton eat your heart out! mijn Kaiserschmarn is net zo, misschien nog wel lekkerder dan die van jouw!

Voor iedereen die nu nieuwsgierig is geworden naar hoe Kaiserschmarn nu smaakt volgt hieronder het recept.

Ingrediënten voor 4 porties

100 gram rozijnen
5 el rum of water
6 eigeel
1 zakje vanillesuiker
1 eetlepel suiker
1 theelepel zout
250 gram bloem
500 ml melk
50 gram zachte boter
Poedersuiker.

Bereiding

Laat de rozijnen minimaal een half uur wellen in de rum of het water. (voor kinderen gebruik je natuurlijk water)
Klop het eigeel, vanille en een beetje zout tot een luchtige schuimige massa.
Schep met een spatel eerst een beetje bloem dan een beetje melk door de massa, herhaal dit tot zowel de bloem als de melk op zijn.
Roer de zachte boter door het ontstane deeg.
Klop vervolgens het eiwit op tot een stevig schuim.
Schep nu het opgeklopte eiwit door het deeg, schep net zolang om tot er geen eiwitvlokken meer zichtbaar zijn.
Als laatste mogen de (uitgelekte) rozijnen door de massa.
De rozijnen mogen ook weggelaten worden als je dit niet lekker vindt!

Warm een koekenpan op en vet de bodem in met boter.
Giet nu een laagje van ongeveer 1 cm deeg in de pan.
Op een halfhoog vuur bak je tot de onderzijde bruin begint te worden en het deeg begint in te dikken.
Verdeel de ontstane pannenkoek in vier delen en draai deze om, dit is een klein beetje een kliederwerkje omdat de bovenzijde nog gedeeltelijk vloeibaar is.
Als de bovenzijde nu ook bruin begint te worden snij de de stukken in kleinere delen.
Strooi er wat suiker over heen zodat dit wat kan karamelliseren.
Haal van het vuur als de binnenzijde nog iets zacht is en leg alles op een bord.
Strooi er nu wat poedersuiker over.

Serveren met appelmoes of jam, allebei mag ook.
Een flinke toef slagroom is er ook heerlijk bij.

Eet smakelijk

Laat me even weten als je dit recept hebt gemaakt en wat je ervan vond.

Enjoy this blog? Please spread the word :)